Moje dziecko ma spektrum autyzmu

Mamo, Tato,

możliwe, że od dłuższego czasu niepokoiły Cię niektóre zachowania córki czy syna i Wasze obawy okazały się zasadne. A może autyzm jest dla Ciebie zaskoczeniem i nie spodziewałeś się takiego rozpoznania u swojego dziecka. Jako rodzic znalazłeś się w trudnej sytuacji i masz prawo doświadczać różnych emocji – smutku, złości, niepokoju czy ulgi. Niezależnie od tego, jakie uczucia Ci towarzyszą, wiedz, że nie jesteś sam. Spektrum autyzmu dotyczy przynajmniej jednego na sto dzieci, rodziców takich jak Ty, jest wielu. Przed Tobą niełatwy czas radzenia sobie z nową sytuacją, poszukiwania wsparcia, wielu zmian dla całej rodziny.

Ważne jednak, byś pamiętał, że córka lub syn jest dokładnie tym samym dzieckiem, jakim było przed postawieniem diagnozy. Twoje dziecko, jak każde inne, jest wyjątkowe, ma swój własny unikalny zestaw cech charakteru, temperament, upodobania, uczucia, potrzeby. Autyzm jest nazwą trudności występujących w jego rozwoju, ale nawet te u każdego przejawiają się inaczej.

Dlaczego postawienie diagnozy jest takie ważne? Zwykle kończy ono etap poszukiwania źródła trudności i staje się punktem wyjścia do rozpoczęcia działania. Każde dziecko z autyzmem może się uczyć i rozwijać, ale najważniejsze są pierwsze lata życia. Nawet jeśli diagnoza wydaje Ci się postawiona „na wyrost”, nie warto czekać, by sprawdzić, czy dziecko z niej „samo wyrośnie”.

Podczas poszukiwania wsparcia, można poczuć się przytłoczonym faktem, że w odniesieniu do autyzmu wykorzystywanych jest kilkaset metod i strategii. Jako rodzic, chcesz najlepiej dla dziecka i jesteś gotowy spróbować wszystkiego, co może pomóc. Jak rozpoznać właściwą terapię? Warto zwrócić uwagę na kilka podstawowych kwestii.

Po pierwsze, terapia małych dzieci z autyzmem polega przede wszystkim na intensywnym uczeniu umiejętności, które nabywane są w typowym rozwoju. Dotyczą one głównie obszarów komunikowania się, relacji z innymi, naśladowania i zabawy.

Po drugie, warunkiem koniecznym prowadzenia sensownych działań, jest stała i ścisła współpraca terapeuty z Tobą – Rodzicem

Po trzecie, podejmowane działania powinny być spójne, intensywne i dostosowane indywidualnie do potrzeb i umiejętności Twojego dziecka. Stosowanie wielu różnych metod naraz, każdej po trochu i wożenie dziecka z zajęć na zajęcia, z reguły nie daje oczekiwanych efektów.

Podsumowując, obserwuj terapię „w akcji”, sprawdzaj, czy i jak realizowane są założone cele, oceniaj rezultaty, rozmawiaj ze specjalistami i bardziej doświadczonymi rodzicami. A także ustal, czy stosowane strategie mają potwierdzoną badaniami skuteczność (np. tutaj: https://ncaep.fpg.unc.edu).

 

Dr Zuzanna Domasiewicz

psycholog